از پنجره چشم به کوه ها می دوزم!

            هوای مه گرفته اطراف کوهستان!

                     انعکاسی روشن از دلی مه آلود را برایم به تصویر می کشد.

من و کوهستان ،

                   مبهوت این صحنه می شویم.

                               گویی کاری از دستمان بر نمی آید.

ولی صدای نفس های خسته ام به من می گوید ،

                     حتی در این هوای گرفته نیز زندگی ادامه می یابد!!!