تو با لهجه زیبای پروانه ها ترانه آمدن بهار را سر می دهی

و من سرگردان و حیران و با چشمانی به رنگ انتظار تو را خواندم ،

تا بیایی و بخوانی و بمانی تا برای فهم غرور دریا با من همصدا باشی .

من می نشینم پشت این پنجره سنگی و

می دانم که با آمدن تو

سنگ ها خواهند مرد و دیوارها فرو خواهند ریخت .

بیا و سرود سبز زندگانی را در گوش هایم زمزمه کن .