دل نوشته های پسرناز
دوباره بار می گردی به خانه ات صندوق کهنه ات را باز می کنی ـ آهسته پر از ترس ـ قرص نفتالین دیگری کنار جامه عشق می گذاری به خواب می روی تا سپیده دم...!!! صدای عقربه ها ماه هاست که در سرم می کوبد من همچنان در فکرم که چرا باطری ساعت تمام نمی شود...! چشمان تو ... کلید جادویی بهشت ممنوعه آنگاه که با تبسم های عسلیت پروانه را نوازش می کنی...!!! 
شعر دوم رو واسه یکی از بهترین دوستام گفتم ، دوستی که خیلی بهم کمک کرد ، امیدوارم با تقدیم این شعر به این عزیز بتونم گوشه ای از محبتاش رو جبران کنم و از همین جا بهش بگم که چه قدر دوسش دارم و همیشه واسش آرزوی موفقیت دارم و دوست ندارم هیچ وقت لبخند از رو لباش کنار بره
امتیاز شما در مورد این سایت ؟
